قل هوالله

قل هوالله قل هوالله قل هوالله شکرلله شکرلله شکرلله

مجلس انس است و یاران آشنا ربنا یا ربنا یاربنا

یار ما با دلبرانش همنشین گوش و چشمش در یقین و دریقین

ورنه معنا آن کلام و این کلام می نوازد معنی معنا سلام

مثنوی را هم بود آن مشتری نوش جانان را کند آن سروری

جان نوشین زبان در حال گفت درّ معنا در صدف در حال سفت

هرکسی با ساز خود سازی زند درّ گویش شرح آوازی زند

نای نی را گفته ها باشد ز نی نی بنوش از نی بگویم سر نی

جان جانان را کند جانان قبول یک بگو تا من بگویم آن اصول

اصل معنا در نمایش جان اوست هوی گویش می کند معنای دوست

های و هویم می نوازد مست او نیستیم می شود در هست او

می خوران را شربت شیرین بود هوش گوشم شاهد نوشین بود

چشم ساقی آنچنان در می بود گویدش هستی زمستی کی بود

عقل این معنا نیابد هیچ رسم مست مستان را نباشد خصم خصم

شاهد اندر وصف جانان شکرلله قل هوالله قل هوالله قل هوالله