گزیده ای از رساله ی الهی نامه خواجه عبدالله انصاری (1)

الهی ! از بوده نالم یا از نبوده ؟ از بوده محال است و از نابوده بیهوده .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

روز روشن است ، اگر خور ناپيداست ، این سخن با بیگانه بیگانه و با آشنا آشناست . خور = خورشید

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نور در طاعت است ، اما کار به عنایت است .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خدای را به هر چه بشناسی ، بیش از آن است . مهر او زندگانی جان است ، دوستی او بهتر از دو جهان است ، خدمت او به هزار جان رایگان است ؛نه او را نسبتی گویی از آن است ، نه غایتی که گویی تا آن است ، نه مِثلی که گویی چنان است ، نه علّتی که گویی بهر آن است .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

الهی ! دلی ده که در کار تو جان بازیم و جانی ده که کار آن جهان سازیم .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دل را سلیم کن ، آنگاه به او تسلیم کن .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

به کودکی پستی ، به جوانی مستی ، به پیری سستی ،پس کی خدا را پرستی ؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بهشت به بهانه میدهند ، لیکن به بها نمی دهند .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

زندگی دام است ، صید را در دام چه آرام است ؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هر که بر خود بندد ، بر خود خندد .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ