گل من باغچه ی نو مبارک

... 

...                        درهوایش بی قرارم روزوشب

...

... 

...

چقدر سخته تو چشای کسی که تموم عشقت رو ازت دزدید و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی حس کنی هنوزم دوسش داری 

چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش تموم وجودت له شده 

چقدر سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی و اما وقتی دیدیش هیچی بجز سلام نتونی بگی 

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوزم دوسش داری 

چقدر سخته گل آرزوهاتو تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اونوقت آروم زیر لب بگی:          

                       گل من باغچه ی نو مبارک